Çocuklarla kısa, oyunlu ve sabırlı çekim

Çocukla çekim, yetişkin portresinin kısaltılmışı değildir. Süre daha kısa, yer daha alçak, dikkat daha dağınıktır. Gülüşü zorlamak, en güzel ışığı bile dondurur. Oyun, beklemek ve bırakmak bu işin üç aletidir. Acele bir albüm için uzun bir seans kurmayın. Kısa ve tekrar eden bakışlar, tek bir yorucu öğleden sonradan daha doğru kare bırakır.

Yükseklik

Yukarıdan bakmak çocuğu küçültür ve tepeden bir denetim hissi verir. Diz çökün veya yere inin. Göz hizası, onu kendi dünyasında gösterir. Çok aşağıdan abartılı bir açı da gerekmez. Eşit bir bakış yeter. Elinizdeki makine bir engel gibi duruyorsa bir süre indirin, konuşun, sonra yeniden kaldırın.

Yakın planda yüze sokulmayın. Geniş açı yakından burnu ve alnı büyütür. Bir adım geri durun. Bu mesafeyi https://isiginpesinde.com/35-50-85-yuzde-mesafe yazısında yüz üzerinden konuşmuştuk. Çocukta bozulma daha çabuk belli olur, çünkü yüz zaten küçüktür.

Süre ve oyun

On dakika yeter, bazen beş. Yorulunca bırakın. Yarın yine bakarsınız. Oyun, komutun yerine geçer. Bir kitabı birlikte açın, merdivende bir basamak sayın, pencereden dışarı bakın. Siz o sırada çekin. En doğal kare, size baktığı an değil, işine döndüğü andır. Kameraya bakması şart değildir.

Gülümse demek, gülüşü dondurur. Komik bir ses veya tanıdık bir şaka daha iyi sonuç verir, o da her seferinde değil. Bazen ciddi bir bakış, zorlanmış bir gülüşten daha doğru bir portredir. İkisini de tutun, akşam seçin.

Işık ve kalabalık

Sert öğle güneşi gözleri kısar. Açık gölge ve pencere daha yumuşaktır. Çocuğu güneşe karşı uzun süre baktırmayın. Aile kalabalığında herkes bir anda bağırır. Bir kişi yanında kalsın, diğerleri bir adım geri dursun. Kalabalık kucak, küçük bir yüzü kapatır. Ellerin yüzü örtmemesine dikkat edin. El ve omuz düzenini https://isiginpesinde.com/portrede-eller-ve-omuz yazısında anlatmıştık.

Başkasının çocuğunu izinsiz çekmeyin. Tanıdığınız aileyle çalışın, anneyi veya babayı yanınızda tutun. Mahrem bir an, ağlama ve zor bir durum kare diye bahaneyle tutulmasın. Bırakmak da fotoğrafın parçasıdır.

Evde kısa prova

Kendi evinizde, tanıdık bir çocuk veya izinli bir aileyle beş dakika deneyin. Pencere yanınızda olsun, siz yere inin, bir kitabı birlikte açın. Üç kare çekin ve bırakın. Akşam o üç kareye bakın. Hangisinde göz hizası eşit, hangisinde tepeden bakmışsınız? Tepeden olanı bir sonraki sefere düzeltin. Bu prova, misafirlikte acele etmenizi azaltır. Ayrıca arka plandaki oyuncak yığınına da bakın. Konuyu anlatmıyorsa kadrajın dışında kalsın. Anlatıyorsa bir tane yeter, on tanesi bağırır. Işık sertse perdeyi biraz kapatın, çocuğu güneşe çevirmeyin. Prova bitince makineyi kaldırın. Oyun, çekimden uzun sürsün.

Seçmek

Yirmi dakikada çok kare birikir. Hepsini albüme koymayın. Gözün açık olduğu, omzun rahat durduğu, arka planın sade olduğu az sayıda kare yeter. Aynı gülüşün on tekrarı bir günü anlatmaz. Bir oyun, bir duruş, bir pencere. Üç kare, otuz karenin yorgunluğundan daha okunaklıdır. Ertesi gün aynı odaya başka bir ışıkla dönmek, aynı pozu zorlamaktan daha taze bir sonuç verir.

Sık sorulan sorular

Sürekli seri çekim gerekir mi? Kısa bir seri, göz kırpmasını yakalamak için işe yarar. Parmağı basılı tutmak bakmayı bırakmanıza yol açar. Ara verin.

Kıyafet ve fon şart mı? Şart değildir. Günlük oda ve kendi giysisi çoğu zaman daha doğrudur. Fon bağırmıyorsa değiştirmeyin.

Ağlarken çekilir mi? Zor bir anı biriktirmek için ısrar etmeyin. Aile o anı kendisi tutmak isterse ayrıdır. Sizin işiniz rahatlatmak, sıkıştırmak değil.